Knielen op de bankjes deed ik toch maar niet, mijn knieën waren beiden geschaafd in een struikelpartij op de tennisbaan. Maar voor de rest stond ik, net als de anderen in de kerk, op als de priester erom vroeg, en ging weer zitten als dat de bedoeling was. Bij toeval waren mijn broer en ik […]
Lees verderRitueel
In het donker licht de tocht
Ik vraag aan Martin hoe laat het is, ik heb twee kaarsen in mijn hand en kan niet op de klok kijken. Intussen groet ik links en rechts bekenden, onze halve straat is er. Stipt om 18:01 beginnen we te bewegen. Titia en ik voorop. De wandelaars die we geworden zijn in het afgelopen jaar […]
Lees verder