Ze hebben het lang volgehouden, de 2 rode, hartvormige waxinelichtjes op een batterijtje. Een klein plastic vlammetje stak gelig af tegen de donkere nacht. Ze stonden op Pepijns sterfdag zomaar voor de deur. Ik heb ze op de houten fietsnietjes geplaatst. Telkens als ik aan kwam rijden zag ik ze branden. Onafgebroken bleven ze dat […]
Lees verderStille Tocht
Stille Tocht 18 januari 2025
Dit is de week dat 4 jaar geleden Pepijn overleed, op 16 januari 2021. Ook toen was er sprake van een presidentswisseling in de VS. Toen hoopten we nog dat Biden rust zou brengen, nu gespen we de gordels vast onder Trump. Aan ellende geen gebrek deze dagen, ik hoef er niet over in detail […]
Lees verderDe zomer in de winter
“In the midst of winter, I found there was, within me, an invincible summer. And that makes me happy. For it says that no matter how hard the world pushes against me, within me, there’s something stronger – something better, pushing right back.” ― Albert Camus Hier beschrijft Camus heel mooi dat pijn en tegenslag je […]
Lees verderEen dag als deze
Het was een ochtend als deze, een zaterdag, en een beetje druilerig, een fractie kouder misschien. Ik kwam net bij mijn vriendin vandaan, Ik zou sporen zien van aarde, modder, achtergelaten door schoenen in de keuken en op de trap. Ik zou me verwonderen en wat mopperen op Pepijn, of Boris, die dit ongetwijfeld hadden […]
Lees verderSmeltende kaarsen
Ik heb er een kliederboel van gemaakt, de helft is over het fornuis uitgevloeid. Krijg je ervan als je te onstuimig een oud steelpannetje gebruikt om oud kaarsvet te smelten en het vervolgens zonder voorzorgsmaatregelen in een grote glazen pot probeert te gieten. Het steelpannetje heeft geen tuitje, dus stroomt de helft langs zijn eigen […]
Lees verderWatskeburt?!
De stilte, hij is daar. Ik loop door een land, en kijk verwonderd om me heen. Ik begrijp niet goed wat er gaande is. Ik zie mensen hollen, vooruit, achteruit, dwars door elkaar. Berg op, bergaf. Vol enthousiasme, dan weer met angst in de ogen. Ik voel geen macht om er aan deel te nemen, […]
Lees verderTwee jaar
Nog twee weken. Dan is Pepijn al weer 2 jaar dood. We leven door, ik leef door, en ja, het gaat warempel ook zonder hem. Maar ik mis hem, en ben van tijd tot tijd van slag. Ik mis zijn onschuld, zijn ondeugende oogopslag. Zijn zin om dingen in het leven te proeven. Heel veel […]
Lees verderIn het donker licht de tocht
Ik vraag aan Martin hoe laat het is, ik heb twee kaarsen in mijn hand en kan niet op de klok kijken. Intussen groet ik links en rechts bekenden, onze halve straat is er. Stipt om 18:01 beginnen we te bewegen. Titia en ik voorop. De wandelaars die we geworden zijn in het afgelopen jaar […]
Lees verder